Çocukluğumuzun Efsaneydi: Need for Speed Underground’a Dair Bugün Bile Hatırladığımız 5 Detay

Oyun dünyasında bazı yapımlar vardır ki bir tek birer eğlence aracı olmaktan çıkıp koca bir neslin yaşam tarzını etkisinde bırakır. İşte Need for Speed Underground tam olarak bu şekilde bir fenomendi. 2000’lerin başlangıcında Süratli ve Öfkeli filmleriyle yükselen sokak yarışı ateşini konsollarımıza ve bilgisayarlarımıza taşıyan bu oyun, serinin önceki oyunlarından tamamen değişik bir yol izleyerek lüks spor otomobiller yerine, sokakta görebileceğimiz araçları modifiye etme imkânı sunmuştu.

Bugün bile bir otomobil gördüğümüzde aklımıza o meşhur neon ışıklar geliyorsa bunun en büyük sebebi Underground serisinin yarattığı o benzeri olmayan atmosferdir ve aradan geçen onca yıla karşın bu oyunun kalbimizdeki yeri hâlâ fazlaca başka.

Menüye girer girmez çalan o efsaneleşmiş şarkı

Need for Speed Underground denince akla gelen ilk şey şüphesiz o ikonik giriş müziğidir. Lil Jon & The East Side Boyz’un seslendirdiği “Get Low” şarkısı, daha “Press Enter” tuşuna basmadan bizi havaya sokmayı başarırdı. Oyunun müzik sıralaması o denli özenle seçilmişti ki bir tek yarışırken değil, garajda otomobilinizi modifiye ederken çalan parçalar bile bugün hâlâ pek fazlaca kişinin çalma sıralamasında yer ediniyor.

Hip-hop, rock ve elektronik müziğin o dönemdeki muhteşem harmanı, oyunun o karanlık ve asi kent atmosferiyle kusursuz bir uyum içindeydi. Müzik, bu oyunda bir tek bir fon değil, oyunun ruhunun ta kendisiydi.

Neon ışıklar ve modifiye tutkusu

Bu oyundan ilkin yarış oyunları çoğu zaman ulaşılmaz süper otomobilleri kullanmak üstüne kuruluydu sadece Underground bu kuralı tamamen yıktı. Bizlere babamızın kullandığı o bayağı aile otomobilini alıp, altına neon ışıklar döşeyerek bir yer uçağına çevirme şansı verdi. Bagajdaki ses sistemlerinden kapıdaki ejderha desenli çıkartmalara, devasa rüzgârlıklardan dönen jant kapaklarına kadar her detay bizim için fazlaca önemliydi.

O dönemde güzel duyu algımız, aracın ne kadar süratli olduğundan ziyade ne kadar “biçim” göründüğüyle de ilgiliydi. Bir tamponu seçmek için dakikalarca düşündüğümüz o anlamış olur, kişiselleştirme kültürünün zirve yapmış olduğu zamanlardı.

Drag yarışlarında vites atmanın stresi

Oyunun en unutulmaz mekaniklerinden biri kesinlikle Drag yarışlarıydı. Dümdüz bir yolda, trafiğin tam ortasında bir tek doğru zamanda vites değiştirmeye odaklandığımız o anlardaki gerilimi hatırlarsınız. Devir saati yeşil bölgeye vardığında vitesi yükseltmek zorundaydık yoksa motoru patlatıp yarışı kaybederdik. Hele ki tam bitiş çizgisine yaklaşırken karşı şeritten gelen bir kamyonetin altına girmemek için yaptığımız o milimetrik şerit değiştirmeler, adrenalin seviyemizi tavan yaptırırdı.

“Totaled” yazısını ekranda görmek en büyük kâbusumuzdu fakat o muhteşem kalkışı yakaladığımızda hissettiğimiz doygunluk duygusu paha biçilemezdi.

Şehrin hâkimi Eddie ve Nissan Skyline efsanesi

Need for Speed Underground’ın hikâye anlatımı kolay olsa da karakterleri zihnimize kazınmayı başardı. Bilhassa oyunun kapak yıldızı olan o turuncu Nissan Skyline GT-R ve onun sahibi Eddie, bizim için ulaşılması ihtiyaç duyulan son noktaydı. Eddie, şehrin en hızlısıydı ve ona meydan okumak için tırnaklarımızla kazıyarak yükselmemiz gerekiyordu.

Doğal bizlere bu yolda rehberlik eden ve modifiye dünyasının kapılarını açan Samantha’yı da unutmamak gerek. Bu karakterler, bizlere bir tek bir yarış kazandırmayı değil, bununla birlikte o yeraltı dünyasında saygı kazanma motivasyonunu da veriyordu.

Islak asfalt ve gece atmosferi

Oyunun görsel dili, bugün bile hatırladığımız en belirgin özelliklerinden biri. Need for Speed Underground evreninde güneş asla doğmazdı. Devamlı geceydi ve yollar daima yağmurdan yeni çıkmış şeklinde ıslak ve parlaktı. O ıslak asfaltta yansıyan sokak lambaları ve arabamızın altındaki neonların yarattığı renk cümbüşü, oyuna inanılmaz bir derinlik katıyordu.

Kullandığımız nitronun yarattığı bulanıklık efektiyle (motion blur) birleşen bu görsel şölen, hız hissini iliklerimize kadar işletiyordu. Şehrin o karanlık fakat renkli dokusu, bizi saatlerce ekran başına kilitleyen en büyük etkenlerden biriydi.

Peki sizin Need for Speed Underground’ın en fazlaca unutamadığınız noktası ne? Düşüncelerinizi aşağıdaki yorumlar kısmından bizimle paylaşabilirsiniz.