Cyberpunk 2077 İncelemesi [PC] – Webtekno – Güncel Teknoloji Haberleri ve Video İncelemeleri

The Witcher serisi ile itimat kazanan CD Projekt RED’in senelerdir beklenen oyunu Cyberpunk’ı sonunda oynadık. Bilhassa PS4 başta olmak suretiyle konsol cephesinde yaşananlar, oyunun PlayStation Store’dan silinmesine bile niçin olmuştu.

Cyberpunk 2077’yi oynarken kulaklarımızı öteki eleştirilere kapadık ve mümkün olduğunca oyuna kendimizi vermeye çalıştık. Sizin için hikayeden olabildiğince azca spoiler içeren, detaylı bir araştırma yazısı hazırladık.

Hikâye: Devrim durumunda olmasa da sürükleyici bir hikâye, sadece kararlarınızın bir önemi yok

• Hikayenin artıları:
  • Sürükleyici, aksiyonu tamamlanmamış olmayan vaka örgüsü
  • Johnny Silverhand karakteri ile işlenen mükemmel bir çift baş kahraman hikâyesi
  • Hikayeye katkısı olan Türkçe tercüme (Sadece meydana getirilen o büyük ayıbı da unutmadık)
• Eksileri:
  • Gidişatı etkilemeyen “hususi” diyalog seçenekleri
  • Bir çok süre oyunun sizi yönlendirdiği diyalog seçenekleri
  • Yalnızca ilk otuz dakika için değişik bir edinim sunan değişik yaşam yolları

Oyunun hikâyesi yer yer doğru klişelerle süslenen, kuvvetli bir sunuma haiz. Gitgide kendine bağlayan ve ana hikâyeden uzaklaşıp yan görevlere odaklanmayı zorlaştıran bir yapısı var. Gidişat yer yer yavaşlasa da kucak dolusu aksiyonla süslenmiş sürükleyici bir hikâye akışıyla karşı karşıyayız. Johnny Silverhand (Keanu Reeves) şeklinde hikâye anlatımına katkısı alelade bir karakterden fazlaca daha fazlası olan bir unsur da eklenince oyun epey ilgi çekici bir hâl alıyor.

Öykü gereği bilincimizde yer edinen Johnny Silverhand, vereceğimiz kararlara deyim yerindeyse devamlı maydanoz oluyor. Bu sayede dışarıdan tek bir karakter olarak görünen V, kendi içinde çift karakterli olmamak adına bir harp veriyor. Hikâyenin tek vücut üstünde çift baş kahraman üstünden anlatılması, daha ilkin eşi benzeri görülmemiş bir yöntem olmasa bile oyuna beklenmedik bir katman ekliyor. Sadece hikâyede yakalanan derinliğe, bir rol yapma oyunundan beklendiği suretiyle vakalara yön verme tarafında bir çok süre rastlanamıyor.

Ek olarak Cyberpunk 2077, seçim yapıyormuş hissini vermeyi bir çok süre başaramıyor. Belli noktalarda karakterimizin geçmişine yada kabiliyetlerine bağlı olarak karşılaştığımız extra diyalog seçenekleri çoğunlukla sohbeti uzatmaktan öteye geçemiyor. Buna ek olarak olayların gidişatına yön vermek adına kararlar alabileceğimiz noktalarda oyuncu ne demeyi seçerse seçsin CD Projekt RED’in istediği senaryoya zorlandığı zamanlar oluyor. Sinematik sunumu güçlendirmek adına meydana getirilen bu seçim amacına ulaşıyor, sadece rol yapma dokusunu oyundan söküp atıyor.

Türkçe yerelleştirmenin hikayeye tesiri büyük:

Böylesine kapsamlı oyunlarda Türkçe dili görmek alışık olduğumuz bir durum değil. O yüzden Cyberpunk 2077’nin mükemmel bir Türkçe desteğiyle gelmesi deneyime düzey atlatıyor. Çeviriyi ustalaşmış bir ekibin yapmış olduğu belli. Tabirler, deyimler, sokak dili şeklinde iyi tercüme için tehlikeli sonuç olan noktalarda özenle davranılmış. Çevirinin standardını açıklamak için ‘netrunner’ yerine kullanılan “ağgezer” kelimesi fazlaca güzel bir örnek.

Oyun çıktıktan birkaç gün sonrasında fark edilen tatsız bir hatalı tercüme vakası bulunduğunu aktarmıştık. Sadece burada bir fena niyet aramak istemiyor, oyun sektörüne ve Türkiye’de bu sektör yardımıyla geçinen öteki insanların önüne taş koyacak eleştirilerden şimdilik kaçınıyoruz. Odaklandığımız nokta tercüme şirketinin hatası değil, CD Projekt RED’in ürünü.

Yan görevler: Cyberpunk 2077’de ana hikâyeyi aratmayan yan görevler var

• Artıları:
  • Merak unsurunu tetikleyen, tamamlamaya değen hikayeler
  • İyi sonlara yetişebilmek için yan vazife tamamlama zorunluluğu
• Eksileri:
  • İyi sonlara yetişebilmek için yan vazife tamamlama zorunluluğunu bir eksi olarak da ele alabiliriz.
  • Gwent benzeri bir mini oyunun eksikliği

Varlıklı bir yan vazife kataloğuyla karşı karşıyayız. Hatta bir yan göreve giderken bile yolumuzdan sapıp telefonumuza gelen yeni bir göreve doğru direksiyon salladığımız anlamış olur olabiliyor. Yan görevler içinde karar vermeye çalışırken de devamlı olarak otomobil satmaya çalışan karakterlerden gelen bildiri tacizine maruz kalıyoruz. İşte yan vazife tarafında bu şekilde bir karmaşa var.

Tüm bu karmaşa içinde mükemmel hikâyelere haiz yan görevler de bulunuyor. Yan görevler de kimi zaman tıpkı ana hikâyede rastladığımız derinliğe haiz olduğundan bir yerden sonrasında yan vazife yapıldığı unutulabiliyor. Doğrusu minimum ana hikâye kadar kuvvetli yan görevlerle karşılaşmak mümkün. Night City’de kırılan hayallerin yanı sıra yerine getirilen sözler de var.

Yan görevlerin ana hikâyeye katkısı, oyunun sonunda büyük bir öneme haiz oluyor. Kimi oyuncular için güzel olsa da kimi oyuncular bu durumdan yakınacaktır. Her oyuncu önüne gelen tüm görevleri yapmayı sevmek zorunda değil. Bizce yan görevlerle hikâyenin sunumu güçlense de bir tek ana hikâye üstünden nispeten daha iyi sonlara ulaşmayı olanaksız hâle getirmesinden dolayı burada sonucu her oyuncu kendi vermeli.

Tatminkar bir mini oyun bulunmuyor:

The Witcher 3 ile aramıza katılan Gwent’in ulaşmış olduğu popülerlik itibarıyla kendine hususi bir oyuna kavuşmasına karşın Cyberpunk 2077’de de benzer bir mini oyuna yer verilmemesi kaçan bir fırsat. Cihazlara sızarken oynadığımız bir hackleme mini oyunu bulunuyor sadece bu oyunu ana oyunda bir hedefi yerine getirmek amacıyla oynadığımız için Gwent’e benzer bir dokusu yok.

Bununla birlikte Gwent’in haiz olduğu karmaşık yapıyla alakası bile yok. CD Projekt RED’in kendi başardığı şeylerden bile esin almadığı noktalar görmek hakkaten şaşırtıcı.

Açık dünya: Night City acımasız, kalabalık ve fırsatlarla dolu bir kent

• Artıları:
  • Şu ana kadar yaratılan en canlı açık dünyalardan biri
  • Açık dünya o denli dolu ki ana hikayeyi bir çırpıda bitirmek olanaksız
• Eksileri:
  • Kısa sürede tekrara düşen, otomatikman oluşturulan anlık aktiviteler
  • Kalabalık ortamlarda tıpatıp aynı animasyona ve çizime haiz NPC’ler

Açık dünyası olan oyunlarda yıkık dökük şehirler görmeye o denli alışmışız ki Night City farkını anında ortaya koyuyor. Meydanlarda ve ara sokaklarda devamlı bir insan kalabalığının ve curcunanın içindeyiz (Hoş bu durum konsolda bu şekilde değildi, sadece PC’de durum bu şekilde). Şehirdeki Her NPC’nin kendine ilişkin bir yaşamı bulunduğunu söylemek mümkün olmasa da canlı hissettirmeyi bir nebze hissettiren bir açık dünya var.

Night City bir tek kalabalık yerlerden ibaret değil. Tehlikeyi iliklerimize kadar hissettiğimiz tenha bölgeler, şirketlerin oyun sahası olmuş bu şehrin gerçek yüzü. Bizleri ana hikâyeye olan bağlılığımızdan koparıp şehrin sokaklarında kaybolmamızı elde eden maceralar tam da bu bölgelerde içeriyor.

Açık dünyanın hayal kırıklığına sebep olduğu mühim bir nokta, “şüphelileri etkisiz hâle getir”, ”rehineleri kurtar” benzeri otomatikman üretilen görevlerde kafi çeşitlilik sunulmaması. Bu biçim aktiviteler o denli fazlaca yine edip sıradanlaşıyor ki bir yerden sonrasında otomobille yanlarından geçtiğimiz birer simge olmaktan öteye gidemiyorlar. Açık dünyanın kendini yine etmiş olduğu bir öteki nokta da aynı ortamda denk gelinebilen birbirinin kopyası NPC’ler. Bu NPC’leri gördükçe o kalabalığın bilgisayarı yorduğuna değiyor mu sorusunu sormadan edemiyorsunuz.

Karakterler: Cyberpunk 2077’nin yapmış olduğu en doğru şey

• Karakterler yaşamımıza girebilecek gerçek insanoğlu gibiler, kuvvetli ve zayıf yönleri var
• Oyuncu ve karakterler içinde kurulan bağ hikayede mühim bir yere haiz

Kimsenin birbirine güvenmediği Night City’de eğer bir karakter bizlere güvenirse bunu ilk saniyeden anlayabiliyoruz. Aynı şekilde güvenebileceğimizi anladığımız bir karakter bulduğumuzda içimiz rahatlıyor. Cyberpunk 2077’de kurulan dünya işte bu şekilde bir yer. Gerçek hayatta karşılaşabileceğimiz kişiliklerle doluymuş şeklinde hissettiriyor.

Keanu Reeves tarafınca canlandırılan Johnny Silverhand dışındaki Judy, Evelyn, Jackie, Viktor şeklinde karakterler bile fazlaca canlı hissettirip kendilerine bağlamanın bir yolunu buluyor. Doğal ki hiçbiri Johnny Silverhand kadar başarıya ulaşmış değil. Aslına bakarsanız öykü tarafınca ön planda tutulan Johnny Silverhand’in gerçek bir erkek oyuncu tarafınca canlandırılması, karakteri bambaşka bir seviyeye çıkartıyor.

Oynanış: Eksikleri olan bir oyunun çırpınışları

• Artıları:
  • Oynanışa nazaran artan alt kabiliyetler
  • Değişik araçlarda bulunan değişik sürüş hissiyatı
  • Harp stillerindeki zenginlik
  • Hackleme mekaniklerinin kolay kullanımı
• Eksileri:
  • Bazı oyuncuların karşılaşmış olduğu, deneyimi baltalayan hatalar
  • Genel olarak iyi olan suni zekâ ara sıra ağır saçmalıyor
  • Görevler haricinde yaptığımız şeylerin gerçek neticeleri olmuyor

Oyun fazlaca geniş bir kabiliyet ağacına haiz olmasının yanı sıra oynanışa odaklı olarak gelişen alt kabiliyetlere de haiz. Beceri ağacına haiz oyunlarda, oyuncunun oyunu oynama tarzına nazaran şekillenen kabiliyetler olmasının önemi, oyunda birkaç saat ilerledikçe anlaşılıyor. Mesela saldırı tüfeği kullanmayı tercih ettiyseniz, saatler geçtikçe saldırı tüfeğiyle düşmana verdiğiniz hasar kendiliğinden artıyor.

Karşımızda genel olarak olmasa da oynanış anlamında çeşitli bir oyun var. Oyunun detaylı kabiliyet ağacı, tabanca skalası, bu silahları kullanarak yapabileceğimiz saldırılar, değişik otomobiller ve bilhassa motosiklet sürerken karşılaşılan değişik sürüş hissiyatı oyuna bir albeni katıyor. Oyun, oyuncuyu alıştırmak için yeteri kadar data vermiyor sadece bir kere alıştıktan sonrasında bahsettiğimiz albeni kendini iyiden iyiye göstermeye başlıyor.

Biz kendi deneyimimizde nadiren karşılaşsak da oyunu bilgisayarda oynayan insanların karşılaştıkları büyük hatalar var. Skyrim ve Fallout şeklinde açık dünya oyunlarında karşılaşılmış olduğu süre göze bu kadar batmayan benzer hatalar Cyberpunk 2077 şeklinde sinematik sunumu esas almış bir açık dünya oyununda daha fazlaca rahatsız ediyor. Kimi süre suni zekânın da nasibini almış olduğu bu hataların süre içinde gelen güncellemelerle giderilmesi mümkün. CDPR’ın önceki oyunlarının da çıkış zamanı hatalarla boğuştuğu olmuştu.

O şekilde vadedilen bir özgürlük bulunmuyor:

Cyberpunk 2077 bazı noktalarda tatminkar bir çeşitlilik sunsa da genele bakıldığında aslına bakarsak rol yapma öğeleri barındıran bir aksiyon-nişancı oyunu. Oyun, hikâye tarafında haiz olduğu çizgiselliği oynanışta da yer yer yaşatıyor. Açık dünyada gezerken yaptığımız şeylerin gerçek neticeleri yok. Bir oyunu çizgiselliği üstünden eleştirmek devamlı doğru bir yaklaşım değil sadece CD Projekt RED’in yapmış olduğu açıklamalarla oyuncuları soktuğu beklenti fazlaca yönlü bir rol yapma oyunuydu. Cyberpunk 2077’nin tam teşekküllü bir rol yapma oyunu bulunduğunu söylemek ise mümkün değil.

Netice: Performans sorunları, hatalar ve yaratılan yanlış beklentilerin altında ezilse de iyi bir oyun (Geriye bir şey kalıyorsa doğal)

• Artıları:
  • Mükemmel bir hikâye, daha da iyi bir sunum
  • Oldukca çeşitli oynanışın kazandırdığı derinlik
  • Oyuncuya kendini sevdiren kuvvetli karakterler
  • Nefes kesici grafikler (DLSS ara sıra görüntüde bozulmalara sebep olsa da)
• Eksileri:
  • Bilhassa eski nesil konsollarda beklenenden ve vadedilenden fazlaca uzak bir edinim
  • Oyunun bir kez daha ertelenmesi icap ettiğini düşündürten bazı hatalar
  • CD Projekt RED tarafınca belirtilen, gerçekle örtüşmeyen sistem gereksinimleri

Cyberpunk 2077 bizim 40 saatlik deneyimimize nazaran hatalardan dolayı oynanamayacak bir durumda değil. Sadece bunu söyleyebilmemizin sebebi hem bilgisayarda oynamamız hem de talihli tarafta olmamız. Oyunu konsollarda deneyimleyenler ve bazı bilgisayar oyuncuları yüklenmeyen dokular, bomboş bir Night City yada gırla hata yüzünden CD Projekt RED’i topa tutuyorlar. Hiçbir erteleme almasaydı eski nesil konsollar ve Nvidia 2000 serisi ekran kartları son modelken çıkacak bir oyunun teknik anlamda bu kadar fena bir edinim sunması kabul edilebilir bir durum değil.

• Not: CDPR CEO’su Adam Kicinski, kasım ayında oyunun eski nesil konsollarda beklenmedik bir halde iyi çalıştığını söylemişti…

Bilgisayarda oynarken talihli tarafta yer almamız bile oyunun fena performansının önüne geçemedi. Işın seyretme ve DLSS açıkken RTX 2000 serisi ekran kartlarla stabil 60 kare alabilmek mümkün değil. CD Projekt RED detaylı bir sistem gereksinimleri sıralaması yayınladığı süre pozitif yönde yönde beklentiler oluşmuştu sadece görünen o ki o listede saniye başına 30 kare hedeflenmiş. Bilgisayar oyunlarında genel olarak kabul gören kıymet 60 kare olduğundan ne kadar süslü bir halde hazırlanmış olursa olsun Cyberpunk 2077 için de sistem gereksinimleri öteki her büyük çaplı oyun şeklinde kağıt üstünde kalıyor.

Her şeye karşın Cyberpunk 2077 sunmuş olduğu hikâye ve oynanışının çeşitliliği ile geçer not almayı hak eden bir oyun. CD Projekt RED’in oyunu tanıttığı seneler içinde asla gerek yokken belirlediği ve sonucunda ulaşamadığı yüksek çıta olmasaydı oyun tüm teknik sıkıntılarına karşın bu kadar eleştiri almazdı. Sadece belirtmemiz gerekiyor ki oyun bu haliyle fazlaca büyük değişimler yaşamadığı sürece birçok eleştirmen tarafınca ezbere verilen oldukça yüksek puanları hak etmekten fazlaca uzak bir noktada.

Gamescom 2020’de Senenin En İyi PC Oyunu seçilmiş, PC oyun tarihinin en iyi çıkış meydana getiren oyunu olmuştu: Sadece Cyberpunk 2077 bu unvanları hak etmiyor (şimdilik)

Oyun dünyasında mühim bir kesim CD Projekt RED’in 2007’deki ilk Witcher oyununda da fazlaca sayıda problem bulunduğunu, sadece serinin zaman içinde bir efsaneye dönüştüğünü hatırlatıyor. Sadece Cyberpunk 2077, daha çıkmadan yarattığı coşku fırtınasının kurbanlarından birisi olmuş şeklinde görünüyor. PC sürümü konsollara kıyasla daha azca problem barındırsa da ilerleyen yıllarda düzeltmenin zor olacağı suni zeka şeklinde fazlaca ciddi problemlere haiz.

2020 Gamescom etkinliğinde En İyi PC Oyunu dahil 5 ödül birden alan, ertelemelerin peşinden Aralık ayında tarihin en iyi çıkışını meydana getiren PC oyunu şeklinde unvanlar, ne yazık ki Cyberpunk 2077’nin hak etmiş olduğu unvanlar değil. En azından oyunun temel sorunları çözülene kadar sipariş vermemenizi tavsiye ediyoruz. Son olarak Cyberpunk 2077 yardımıyla, yeni çıkan bir oyunu derhal almak yerine kesin sürüme kavuşmasını beklemenin ne kadar mantıklı bir tercih bulunduğunu vurgulamak istiyoruz.

Cyberpunk 2077 incelemesinin oynandığı sistem detayları:

• Ekran kartı: RTX 2070 Super
• Hafıza: 16 GB
• İşlemci: Intel i5-8400
• Çözünürlük: 2560×1440
• Depolama birimi: SSD