Ghostrunner İncelemesi: Aksiyona Doyduk mu ?

Oyun sektörü uzun bir süredir hangi platformda olduğu farketmeksizin çıkan bir oldukça büyük bütçeli oyunu “açık dünya” teması üstünden yürütmekte. Bu durum son dönemlerdeki oyun tutarları göz önünde bulundurulduğunda insanların oyunlara daha gönülleri rahat bir halde para vermesini sağlıyor.

Bunun en temel sebebi bir oyunu açık dünya temelinde yaptığınızda otomatikman ana vazife haricinde yapılabilecek birçok aktivite doğuyor. Bu doğal olarak ki her oyunun açık dünya temelinde yapılması icap ettiğini göstermiyor fakat son zamanlarda bu durum o denli ön plana çıkmaya başladı ki belli bir çizgisellik içinde ilerleyen saf aksiyon oyunlarına oyun piyasası olarak aç kaldık.

Bu şekilde durumlarda da Ghostrunner şeklinde belli bir seviyeyi aşmış saf aksiyon oyunları oldukça kıymet görüyor ve görmeli de. Ghostrunner yapmak istediği şeyi net bir halde aktaran ve başka hiçbir şeye kafa yormamızı istemeyen bir oyun.

Ghostrunner klasik bir intikam öyküsünü ele alıyor

• Artıları:
  • Tüm oyun süresince diyalog içinde olduğumuz 4 karakter oldukça başarı göstermiş olmuş ve hikayeye odaklanmayı elde etmiş
• Eksileri:
  • İhanet intikam hikayeleri etkisinde bırakan olmasıyla birlikte aynı vakit da klişe
  • Öykü örgüsü bir vakit sonrasında merak hissiyatını kaybediyor

Ghostrunner oldukça uzak bir geleceği mevzu alıyor. Dış dünyayı oldukça görme fırsatımız olmasa da hikayede anlatıldığı kadarıyla post apokaliptik bir siber dünyada geçiyor.Bulunan gelecekteki tüm insanoğlu “Tower” adını verdikleri devasa bir kulede hayatlarını sürdürmekteler ve o tarihin önde gelen 2 büyük bilim insanı Adam ve Mara hikayemizin kilit noktasında rol alıyor. İki bilim insanı Tower’ın geleceği için planlar yaparken her zamanki şeklinde birinin gözünü güç bürüyor ve diğerine ihanet ediyor. Buradaki senaryo ise Mara’nın Adam’a ihaneti oluyor.

.Ana senaryo bu şekilde ilerlerken oyunumuzun başlangıcı ana karakterimiz Ghostrunner’ın uyanışı ile oluyor. Kafasının içindeki bir ses ile uyanan Ghostrunner kendisi ile ilgili neredeyse her şeyi unutmuş durumda. Kafasının içindeki sesin de rehberliği ile uyanmadan önceki her şeyi öğrenen ve kendi türünün geriye kalan tek üyesi olan Ghostrunner, Mara şu anki malum adı “Keymaster”’dan intikam almak için yola koyulur.

Ghostrunner çizgisel bir aksiyon oyunu fakat oyunun ağır basmış olduğu durum hikayeden oldukça oynanış yönünde. Öykü üstüne oynamak istiyorsanız hayal kırıklığına uğramanız mümkün zira herhangi bir diyalog seçimi yada hikayede tesirini gösterecek vurucu bir vaka yok. Öykü oldukça malum bir intikam hikayesi olarak gözükse de siber temanında etkisiyle öykü kendince zenginlikler barındırıyor. Fakat bir vakit sonrasında ilk baştaki heyecanını devamlı koruyamadığı için merak unsuru ortadan kayboluyor.

Bölüm Tasarımları: Birbirine benzeyen fakat bir o denli da benzemeyen tasarımlar duruyor karşımızda

• Ghostrunner başlangıçta kendini yine ediyormuş şeklinde gözükse de ileriki zamanlarda yenilikçi bölümleri ile göz doyurmayı başarıyor

Parkur oyunları çoğu zaman bölüm tasarımları ile ön plana çıkan oyunlar olur. Şundan dolayı etken bir oynanış sunması gerekiyor. Oyuncu oynadığı bölümlerde devamlı engelleri aşıp, etrafta hoplayıp zıplaması gerektiği için bölüm tasarımlarının iyi olması oyuncuyu oyuna bağlayan temel taşı oluşturuyor. Fakat Ghostrunner şeklinde oyunlarda parkur teması aksiyon ile harmanlandığı için bu işin içine düşmanlar ile dövüş mekaniği de dahil oluyor. Haliyle durum bu şekilde olunca oynanışın yanı sıra bölüm tasarımlar fazladan ehemmiyet taşıyor.

Oyunun hikayesi gereği oynadığımız tüm bölümler Tower isminde kulenin içinde yer ediniyor. Şu demek oluyor ki dış dünya ile bağlantımız pek yok. Üstelik oyun siber temasını işlediği için ve atmosfer ağırlıklı olarak loş ve karanlık olduğundan ilk bölümler birbirinin tekrarını oynatıyormuş hissiyatı yaratabiliyor. Fakat oyunda ilerledikçe bu durum kendini yeniliklere ve yavaş yavaş göz doyuran bölüm tasarımlarına bırakıyor.

Oynanış: Süratli fakat en küçük hatayı affetmeyen bir aksiyon sunuyor

• Artıları:
  • Süratli ve akıcı bir aksiyon sistemi
  • düşmanlara karşı birden fazla yol ile savaşma imkanı
  • parkur ve aksiyonun başarı göstermiş birleşimi
• Eksileri:
  • Ölmek o denli kolay ki kimi zaman sinir bozabiliyor
  • Oynanışın oldukça süratli olması aksiyon esnasında öykü takibini zorlaştırıyor
  • Ölmenin oldukça kolay olması ve aksiyonun oldukça süratli olması alışma sürecini uzatıyor

Oynanış kısmı Ghostrunner’ın en kuvvetli tarafı bulunduğunu söyleyebilirim. Cenk esnasında arka planda çalan müzikler kesinlikle mükemmel ve insanı gaza getirmek için birebir. Bunun yanı sıra First-person shooter (Birinci kişi nişancı) kamera açısıyla oynuyor oluşumuz oyundaki aksiyonun tamamen içine dalmamıza olanak sağlıyor.

Ghostrunner’da karakterimizin tüm cenk mekaniği elindeki kılıç üstünden yürüyor. Elimizdeki kılıç genel olarak tek silahımız olsa da bunu çeşitli oynanış tiplerine bölmeniz mümkün. Bir tek parkurlardan ilerleyip düşmanların mermilerini geri yansıtarak tüm kısmı geçmeniz mümkün yada parkurları oldukça kullanmadan düşmanlarla kafa kafaya gidip “Dash” kabiliyetiniz vasıtasıyla mermilerden kaçınıp herkesi kesip biçmenizde mümkün.

Ghostrunner’ın oldukça yaratıcı bir beceri ağacı var. Bu beceri ağacı yeni kabiliyetler öğrenmenize olanak sağlamıyor. Fakat hali hazırda oyun esnasında öğreneceğiniz kabiliyetlere eylemsiz geliştirme imkanı sunarak daha rahat bir halde savaşmanızı sağlıyor. Bunu yapmak için de oldukça keyifli bir yol üstünden ilerlemiş yapımcı ekibimiz. Kabiliyet ağacını bir Tetris tahtası olarak düşünebilirsiniz. Kabiliyet puanı yada ona benzer bir şey yok. Siz ilerledikçe yeni eylemsiz kabiliyetler açılıyor ve bunların hepsi tetris blokları şeklinde kendilerini gösteriyor. Sizde tahtanızdaki mevcut yer durumuna gore bu tarz şeyleri birleştirip bir beceri ağacı oluşturuyorsunuz kendinize. Bu oldukça yaratıcı ve bir o denli etkisinde bırakan bir tercih olmuş.

Ghostrunner’da genel olarak tüm yaptığımız cenk parkurlar üstünden yürüyor. Oyunun bölüm tasarımlarının yenilikçiliği oynanış kısmını oldukça güzel etkiliyor. İlerleyen bölümlerde birçok gireceğiniz harpte birden fazla şekilde savaşı başlatmanız mümkün. Düşmanlarla iyi mi çarpışacağınız rahat bir halde olsa da bizim elimizde. İlk denediğimiz yol yada taktik işe yaramıyorsa, başka bir yönden, başka bir halde savaşı başlatmak tamamen oynayan oyuncununu elinde.

Ghostrunner’da ölmek kesinlikle oyunun bir parçası. Bunu kabullenerek oynamak her şeyi daha oldukça kolaylaştırıyor. Bu kadar süratli bir hareket ve aksiyon sistemine haiz bir oyun da ölmek kesinlikle kaçınılmaz bir durum. Bir çok vakit parkur yaparken bile uçurumlara uçmuşluğum oldukça. Oynanış kısmında insanı en oldukça yoran durum hikayeyi kovuşturmak oluyor. Oyunun sekansları o denli süratli bir halde aşama kaydediyor ki malum ölmekte bir fazlaca kolay bir taraftan ölmeyim bir taraftan hikayeyi takip edeyim derken işler karman çorman bir hal alıyor.

Netice: Saf aksiyon oyunlarını aradığımız son dönemlerde Ghostrunner bir nebze de olsa açlığımızı dindirebilir

Bahsettiğimiz suretiyle akıcı oynanışı ve tekrara düşmeyi engellemiş olan tasarımları ile Ghostrunner, oyunu bitirdikten sonrasında bile Hardcore modunda tekrardan giriş yapmayı düşündüğüm ender oyunlardan biri oldu. Ölüm bahsettiğim suretiyle oyunun bir parçası fakat anında tekrardan dirilip devam etmek insanoğlunun sinir olmasına fırsat bile vermiyor. Oldukça süratli bir halde ölüp aynı hızda geri kalkıp kaldığınız yerden devam etme şansınız oluyor.
Rahat fakat keyifli çizgisel oynanış sistemiyle Ghostrunner oyun yokluğu çekenler için kesinlikle bir süre de olsa yatıştırıcı tesiri gösterebilecek bir oyun.